[ بيان حكم غنا در كتاب عين الحياة ] د عين الحياة لمعهء نهم در بيان حرمت غنا است بدان كه در حرمت غنا ميان علماى شيعه خلافى نيست و شيخ طوسى و علَّامه و ابن ادريس رحمهم الله همه نقل اجماع كرده اند بر حرمتش . هميشه از مذهب شيعه معلوم بوده است حرمت غنا ، و در ميان سنيان خلاف است ؛ بعضى از ايشان بلكه اكثر ايشان هم حرام مىدانند ، و بعضى از صوفيهء ايشان و بعضى از علماى ايشان حلال دانسته اند ، و احاديث در باب حرمت آن بسيار است ، و ظاهر بعضى احاديث آن است كه از گناهان كبيره است ، چنانچه كلينى به سند صحيح و سند حسن از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است در تفسير آن آيه اى كه حقتعالى مدح مىفرمايد جمعى را كه حاضر نمىشوند نزد قول زور يعنى گفتار باطل ، فرمود : مراد غناست . و به سند حسن از امام محمد باقر عليه السلام منقول است كه غنا از جملهء گناهانى است كه خدا بر آنها وعيد آتش فرموده است و بعد از آن اين آيه را خواندند : * ( « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ الله بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ » ) * ترجمه اش اين است : از مردمان كسى هست كه مىخرد سخن لهو و باطل و غافل كنندهء از خدا را تا گمراه سازد مردم را از راه خدا به نادانى و استهزا مىكند به راه خدا و دين حق ، براى آن گروه مهيا شده است عذابى خوار كننده . و در احاديث ديگر وارد شده است گناه كبيره آن است كه خدا وعيد آتش بر آن كرده باشد . پس معلوم مىشود غنا از گناهان كبيره است . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه حضرت فرمود : غنا داخل است در آنچه خدا فرموده است * ( « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ الله » ) * . و به سند صحيح از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه خانه اى كه در آن